March 04, 2005
دم را دریاب
ای گیلگمش ، با این شتاب به کجا می روی ؟
زندگانی جاوید را، که در طلب آنی ، هرگز نخواهی یافت ...
ای گیلگمش! خوش باش ، شکم خود را سیر کن
و شبانه روز به شادی بگذران ...
به رقص پای بکوب و شادمانی کن!
و جامه های ظریف بر تن خود بیارای...
به روی کودکی که دامن ترا گرفته تبسم کن
با زنی که در آغوش تو زندگانی می کند به سعادت بگذران!
ردپای اندیشه "غنیمت شمردن دم یا "Carpe Diem در اسطوره سومری- بابلی گیلگمش نیز یافت می شود.همان اندیشه ای که در فرهنگ ما،بیش از هر کسی خیام به آن پرداخته :
شادی بطلب که حاصل عمر دمی است
هر ذره ز خــــاک کیقبــــاد و جمی است
احوال جهــان و عـمــــــــــر فانی و وجود
خوابی و خیـالـی و فریبـی و دمـی است
بر خیز و مخــــور غـــــــــــم جهان گذران
خوش باش و دمـــی به شادمانی گذران
در طبع جهـــــــــــــــــان اگر وفایی بودی
نوبت به تو خود نیامـــــــــــــدی از دگران