
با دو باخت از جام جهانی کنار رفتیم تا قانون "همه چیزمان به همه چیزمان می آید" نقض نشود. بازی فوتبال یک موضوع عینی (objective) و واقعی است، نمی توان به امید شانس نشست و هیچ معجزه ای بازی باخته را به نفع ما بر نمی گرداند و با حکم و دستور و فرمایش نمی توان ضعف ها را نادیده گرفت و فرصت های از دست رفته را برگرداند. بازی فوتبال شبیه سازی واقعیت زندگی است. در دنیای واقعی در نزاع ناتوان و توانمند، توانمند پیروز است. به خاطر همین است که فوتبالمان هم به باقی چیزهایمان می آید.
--------------------------------
عکس از گویا
اسم کشور پاکستان، توهین به چند میلیون انسان است. پاکستان یعنی کشور پاکان در مقابل کشور نجس ها! دلیل پاکی و نجس بودن هم تنها تفاوت در عقیده و باوری است که به ارث رسیده!
از ریا و تظاهر که بگذریم ما به دو انگیزه به فقرا کمک می کنیم: 1. انگیزه¬های دینی 2. انگیزه¬های غیر دینی
انگیزه های دینی از ثواب کردن، کفاره گناهان، برآورده شدن حاجت و نذر گرفته تا طمع بهشت، ترس از جهنم، دور شدن بلا و یا انجام دادن تکلیف دینی. انگیزه های غیر دینی هم مانند کاهش رنج و درد دیگران، راضی کردن وجدان، نوع دوستی و اینکه چون ما رنج و فقر را برای خودمان نمی پسندیم برای دیگران هم نباید بپسندیم (قانون طلایی اخلاق)، وجود دارند.
گروهی که از انگیزه های مردم برای کمک به فقرا سو استفاده می کنند، گداها هستند. تا پیش از این گداها برای اینکه توجه دیگران را جلب کنند انگیزه های دینی آنها را مخاطب قرار می دادند، مثلا با عباراتی مثل "بده در راه خدا" و یا با اسم بردن از 14 معصوم و اسفند دود کردن قصد داشتن انگیزه های دینی مخاطبانشان را تحریک می کردند ولی جدیدا سبک های جدید گدایی هم به چشم می خورد که برای جلب مخاطب بیشتر انگیزه های غیر دینی را هم مخاطب قرار می دهد. مثل گداهایی خودشان را شهرستانی معرفی می کنند که آمدند تهران و پول ندارند برگردند. مثل اینکه این نوع جدید گدایی با استقبال خوبی روبرو شده، چون چند سال نیست که بوجود آمده ولی تقریبا بازارش اشباع شده. به هر حال گداها هم باید متناسب با تغییر انگیزه ها و اعتقادات مردم سبک و روش گدایی رو تغییر بدهند یا متحول کنند.